Jadalne kwiaty

Jadalne kwiaty

Jadalne kwiaty.

Jadalne kwiaty

Jadalne kwiaty

Jadalne kwiaty. Wiele smacznych i zdrowych roślin jadalnych można znaleźć pośród pospolitego zielska, polnych i niektórych ogrodowych kwiatów.

Jadalne kwiaty. Dzikie rośliny jadalne potrafią zamienić stół w pachnącą łąkę, a zwykłą potrawę w wykwintne danie. Mają przy tym właściwości lecznicze. Spróbuj nagietka, bratka, pokrzywy czy mleczy.

Jadalne kwiaty. Mlecz (mniszek lekarski), pokrzywa, lebioda, bratki polne, ogórecznik,nagietki, nasturcje… Zapewne nigdy ich nie jadłaś. A warto spróbować, jak smakują. Sposobów wykorzystania w kuchni dzikich roślin jadalnych i rozmaitych kwiatków jest naprawdę wiele. Można je przyrządzać tak jak warzywa albo dodawać do potraw jako przyprawy. Świeże pączki stokrotek są oryginalnym uzupełnieniem zielonej sałaty, a listki mleczu uświetniają smak zwykłego twarogu. Zupa pomidorowa posypana kwiatkami ogórecznika czy letni drink z kostkami lodu, w których zatopiono płatki bratków, to prawdziwe dzieło sztuki nie tylko kulinarnej.

Chwasty są niskokaloryczne, zawierają dużo witamin, soli mineralnych, mikroelementów, olejków eterycznych i błonnika. Korzystne, a nawet lecznicze działanie tych roślin na organizm jest znane od niepamiętnych czasów.

Jakie części dzikich roślin jadalnych są najlepsze: liście, kwiaty czy łodygi?

Wartość odżywcza rośliny zależy od okresu wegetacyjnego, dlatego warto wcześniej dowiedzieć się, kiedy przypada czas najkorzystniejszy do rozpoczęcia zbioru. Niektóre kwiaty zbiera się jeszcze w pąkach, inne zaraz po rozwinięciu. Nie mogą one być mokre ani wilgotne od rosy, dlatego najlepiej zbierać je w południe w pogodny dzień. W zależności od gatunku można ścinać cały kwiatostan, zrywać poszczególne kwiaty albo tylko odrywać płatki.
Najsmaczniejsze i najzdrowsze są młode liście i pędy, dlatego powinno się je zrywać przed kwitnieniem. Ale nie na zapas, bo nie nadają się do dłuższego przechowywania. Korzenie wydobywa się, gdy roślina jest w spoczynku, na wiosnę albo jesienią. Łatwiej je wyrwać, gdy ziemia jest wilgotna.

Mniszek lekarski

Rośnie na łąkach i trawnikach. Najobficiej kwitnie w maju. Liście zbiera się do czerwca, bo później stają się gorzkie, pąki zaś od kwietnia do października, a korzenie wczesną wiosną i jesienią. Młode listki dobrze komponują się z sałatą i pastami do pieczywa. Jeśli są gorzkie, trzeba powycinać nerwy albo obgotować, dwu-, trzykrotnie zmieniając wodę. Liście przyrządza się jak szpinak, a także dodaje do zup, korzenie – jak marchew. Z pąków można zrobić syrop, wino lub je zamarynować. Właściwości lecznicze: Mlecz jest źródłem witamin B, C, beta-karotenu, minerałów. Przyśpiesza trawienie, poprawia pracę wątroby, działa moczopędne i antystresowo.

Dzikie rośliny jadalne: nasturcja

Nasturcja to roślina ozdobna o żółtych i pomarańczowych kwiatach, kwitnie od czerwca do pierwszych przymrozków. Jadalne są kwiaty i liście. Mają intensywny zapach i ostry smak. Potrawy z serem, jajkami czy surówki z dodatkiem tej rośliny są pyszne i wyglądają efektownie. Nasturcja wzbogaci też smak pasztetów, sufletów, zapiekanek. Zamarynowane pączki i niedojrzałe nasiona zastępują w potrawach kapary. Znakomita jest aromatyczna nalewka z nasturcji.Właściwości lecznicze: Nasturcja zawiera sole mineralne, olejki eteryczne, błonnik. Ma działanie bakteriobójcze, zalecana zwłaszcza w zakażeniach dróg oddechowych i moczowych.

Pokrzywa

Pokrzywa rośnie wszędzie: na polach, wzdłuż leśnych dróg, w sadach, pod płotami, przy budynkach. Do jedzenia nadają się młode wierzchołki z listkami. Zbiera się je od kwietnia do października, lecz najsmaczniejsze są na wiosnę. Aby pokrzywa przestała parzyć, trzeba ją przelać wrzątkiem lub ugotować. Można przyrządzić jak szpinak, dodać do zupy, sosu, sałatki, mięsa. Właściwości lecznicze: Pokrzywa zawiera dużo żelaza, wapń, fosfor, magnez, kwasy organiczne, witaminy, błonnik. Hamuje krwawienia, pobudza produkcję czerwonych krwinek i hemoglobiny, wzmacniając organizm. W niektórych krajach popularna jest kuracja oczyszczająca z soku z pokrzywy. Trzeba pić po 1/2 szklanki dziennie przez 2 tygodnie.

Bratek polny (fiołek trójbarwny)

Bratek występuje na ugorach, polach, przydrożach i wzgórzach. Delikatny kwiatek ma najczęściej górne płatki w kolorze fioletu, boczne i dolny – żółte. Ale są też bratki fioletowe z żółtym środkiem. W kuchni wykorzystuje się kwiatki, które można zbierać od kwietnia do października. Dobrze komponują się w sałatkach, daniach warzywnych, zupach i sałatkach owocowych. Właściwości lecznicze: bratek zawiera dużo witaminy C i mikroelementy. Reguluje przemianę materii, wzmacnia naczynia krwionośne, działa moczopędnie i odtruwa organizm. Bratki stosuje się w infekcjach dróg moczowych, nadciśnieniu i chorobach oczu. Poprawiają wygląd cery i są niezastąpione w leczeniu trądziku młodzieńczego.

Podbiał pospolity

Podbiał rośnie na nasypach, wilgotnych polach, glebach gliniastych. Łodyga podbiału jest pokryta czerwonawymi łuskami i zakończona koszyczkiem żółtych kwiatów. Kwitnie w marcu, a dopiero później wypuszcza liście – duże, sercowate, pokryte od spodu meszkiem. Częścią jadalną są kwiaty i młode liście z łodyżkami. Kwiaty zbiera się wczesną wiosną. Po ususzeniu można je parzyć jak herbatę albo zrobić z nich syrop. Liście można zrywać od maja do sierpnia. Przyrządza się je jak szpinak, smaży, dodaje do sałatek, zup, farszów. Właściwości lecznicze: podbiał jest źródłem kwasów organicznych, minerałów, mikroelementów. Ma właściwości przeciwzapalne i bakteriobójcze. Łagodzi podrażnienie dróg oddechowych przy przeziębieniu.

Szczawik zajęczy

Szczawik zajęczy to płożące się, delikatne kłącze, z którego wyrastają listki podobne do trójlistnej koniczyny. Dużo go w lasach oraz w pobliżu potoków. Kwiaty szczawiku są białe lub różowe z fioletowymi żyłkami. Kwitnie na wiosnę i jesienią. Jadalne liście zbiera się na początku kwitnienia. Można ich używać do zakwaszania zup jarzynowych i barszczów, dodawać do sosów, majonezu, jogurtu i sałatek. Właściwości lecznicze: Szczawik zajęczy zawiera białko, fosfor, żelazo, magnez, witaminę C. Poprawia trawienie i ma działanie przeciwzapalne. Dostarcza kwasu szczawiowego, dlatego roślinę wolno jadać w ograniczonych ilościach. Osoby z kamicą nerkową powinny natomiast unikać szczawiku.

Stokrotka

Stokrotki ukwiecają pastwiska, łąki, rosną dziko przy miedzach, na polanach i trawnikach. Jadalne są pąki, kwiaty i młode liście. Listki wraz z pąkami zbiera się wiosną i jesienią, kwiaty od wiosny do pierwszych przymrozków. Liście i pąki można dodać do sałatek, sosów i zup, masła ziołowego, past, omletów. Pąki nadają się do marynowania tak jak kapary. Kwiaty wzbogacają smak i są ozdobą potraw i napojów, można zrobić z nich syrop. Właściwości lecznicze: Stokrotka zawiera dużo witaminy C, beta-karoten, olejki eteryczne, flawonoidy, białka, cukry, sole mineralne. Ma działanie przeciwzapalne, wykrztuśne, przeciwkrwotoczne. Przyśpiesza gojenie się ran i wchłanianie krwiaków.

Bluszczyk kurdybanek

Bluszczyk bujnie porasta lasy, zbocza pagórków, rowy, ogródki. Jadalne są młode pędy – najlepiej smakują wiosną, ale można je też zbierać w czerwcu. Mają silny zapach i gorzkawy, korzenny smak. Bluszczyk kurdybanek jest wspaniałym składnikiem wiosennych zup ziołowych i sałatek. Dobrze komponuje się z duszonymi warzywami i mięsem, zwłaszcza siekanym i mielonym, a także z zupami jarzynowymi. Podnosi smak omletów, masła ziołowego, past z twarogu i żółtego sera, jajecznicy, potraw z ziemniakami, ryżem, makaronem. Właściwości lecznicze: Bluszczyk kurdybanek zawiera dużo witaminy C, kwasy organiczne, sole mineralne, karotenoidy. Pobudza trawienie i poprawia apetyt.

Lebioda (komosa biała)

Lebiodę można spotkać na polach, w ogrodach, na rumowiskch. Dawniej była popularną jarzyną, dziś zastąpił ją szpinak. Na wysokim pędzie (do 1 m) wyrastają naprzemianlegle ząbkowane liście. Kwiatostan przypomina wiechę lub kłos. Jadalne liście zbiera się od kwietnia do października. Surowe młode listki można dodawać do sałatek, większe przyrządzić jak szpinak. Posiekaną lebiodę dodaje się do mielonego mięsa, farszów, zup. Właściwości lecznicze: Lebioda zawiera białka, cukry, wapń, magnez, fosfor, żelazo, witaminę C. Pobudza pracę jelit, wzmacnia organizm.

Nagietek

Nagietek kwitnie od czerwca do późnej jesieni. W środowisku naturalnym spotyka się najczęściej rośliny o pojedynczych żółtopomarańczowych koszyczkach, ale do zbioru nadają się też pełnokwiatowe odmiany ogrodowe. Zastosowanie w kuchni znajdują głównie kwiaty nagietka, które wyrywa się z koszyczków w fazie pełnego kwitnienia. Z powodzeniem zastępują w potrawach kosztowny szafran. Można dodać je do zup, sosów, makaronów oraz użyć do barwienia ryżu. Młode liście dodaje się do zup i sałatek. Właściwości lecznicze: Nagietek dostarcza beta-karotenu, flawonoidów, fitosteroli. Ma działanie przeciwzapalne, rozkurczowe, moczopędne i napotne. Stosuje się go w zaburzeniach przewodu pokarmowego i pęcherza. Przyśpiesza gojenie się ran.

Ogórecznik

Ogórecznik rośnie na łąkach i w ogrodach. Ma duże liście pokryte szorstkim włosem i niebieskie, różowe lub białe drobne kwiaty, które pojawiają się od czerwca do sierpnia. Młode liście i kwiaty ogórecznika mają smak świeżego ogórka. Dodaje się je do sałatek, sosów, zup, mięsa, twarogu. Można też nim aromatyzować likiery, napoje, octy. Właściwości lecznicze: Ogórecznik zawiera magnez, potas, kwasy organiczne, flawonoidy. Działa moczopędnie i przeciwzapalnie, pobudza przemianę materii, wzmacnia nerwy.

 

 

Trujące rośliny w naszym ogrodzie – uwaga na piękne kwiaty




Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.