Japońskie motyle

Gejsza – osoba niezwykle tajemnicza, piękna i ulotna niczym motyl. Każdy będąc w Japonii zachwyca się tymi „istotami”. Historia tego zawodu sięga kilkaset lat wstecz. Jednak ten artykuł będzie poświęcony temu co wyróżnia gejszę, czyli wyglądowi.

Każdy element ubioru jest starannie dopasowywany, a całość ma tworzyć harmonię i współgrać z daną porą roku. Na specjalną bieliznę gejsze zakładają „hadajuban”- tzw. halkę, któą przykrywa szata spodnia kimona – „nagajuban” (u maiko, początkującej gejszy koloru czerwonego). Posiada on doszyty kołnierz „eri”, który po „awansie” na geiko, zmienia kolor na biały. Na tym znajduje się właściwe kimono, które zakłada się zawsze lewą połą na prawą.

 Odpowiednio barwione lub wyszywane wzory na kimonie, ich wielkość i motywy zależą od rangi gejszy, uroczystości w jakiej bierze udział, pory roku, a nawet miesiąca. dlatego każda gejsza posiada kilka rodzajów strojów. Kimona maiko są bardziej strojne, a ich rękawy  sięgają poniżej kolan – co ma podkreślać młody wiek i status. Kiedy gejsza dorasta i zyskuje opiekuna, jej rękawy są skracane, a strój zmienia się na bardziej „konserwatywny” i stonowany.

 Kimono przewiązywane jest  pasem – „obi”, który sam stanowi pewnego rodzaju dzieło sztuki. Ogromne znaczenie ma sposób jego wiązania. Maiko noszą tak związany pas, że jego końce zwisają z tyłu luźno prawie do kostek. Węzeł „pudełkowy” charakterystyczny jest dla geiko. Ważnym elementem odróżniającym wygląd gejsz od typowych kurtyzan jest wiązanie „obi” z tyłu, na plecach.

Poniżej wizualizacja maiko i geiko:

maiko geiko

fot. loralook.blogspot.com, gejsza-art.pl

Opublikowano