Rośliny energetyczne ciąg dalszy

misk

W Polsce rocznie zużywa się 100mln ton biomasy do celów energetycznych by spełnić choć w części dyrektywy UE w najbliższych latach do celów energetycznych powinniśmy zużywać min. 10mln ton suchej biomasy. Co to oznacza? Jeśli przyjmiemy że wierzba energetyczna o której pisaliśmy w poprzednim artykule ma wydajność średnio 20t/ha/rok to musielibyśmy obsadzić 500tys ha areału wierzbą lub podobnymi roślinami. Czyli przeciętnie jest to 5tys km2 t.j. około połowy województwa opolskiego, dużo prawda? Niestety jeśli chcemy spełnić kryteria unijne to będzie to konieczne ale też są i dobre strony tego przedsięwzięcia poza ekologią. Są to miejsca pracy, są to nowe możliwości dla zwykłych ludzi by robić swój biznes, 10mln ton suchej biomasy przy cenie średniej 200,-pln/tonę daje nam co najmniej 2mld pln które mogą zarobić obywatele nie koncerny naftowe czy kompanie węglowe a to jedynie początek. Rośliny energetyczne to nie tylko wierzba energetyczne, do najpopularniejszych należą malwa pensylwańska(ślazowiec pensylwański, trzcina chińska(miskantolbrzymi) czy spartina preriowa.

malwa pensylwańska
malwa pensylwańska

Malwa pensylwańska pochodzi z południa Ameryki Północnej jej zaletą jest długi okres uprawy wynoszący ponad 20lat i niewielkie wymagania pielęgnacyjne charakteryzujące większość roślin energetycznych. Średni plon roczny to ok. 20t/ha/rok suchej masy a zbioru dokonuje się po zakończeniu wegetacji i naturalnym zeschnięciu łodyg. Wartość energetyczna to 15-16MJ/kg czyli trochę poniżej węgla kamiennego.

trzcina chińska
trzcina chińska

 Trzcina chińska to rodzaj trawy kępiastej dorastającej do 350cm w europie jest uprawiana energetycznie już od kilkunastu lat i jest ceniona za wysoką wartość opałową dochodzącą do 17MJ/kg a jej naturalna wilgotność podczas zbioru nie przekracza 30%. Wydajność na poziomie 20t/ha/rok daje porównywalne przychody jak wierzba ale jest łatwiejsza w przechowywaniu i nie wymaga przed obróbką intensywnego suszenia. Ten typ roślin jest przeznaczony do uprawy na terenach suchych.

spertina preriowa
spertina preriowa

Spartina preriowa  jest  trawą pochodzącą z Ameryki Północnej. W warunkach klimatycznych Polski rośnie bardzo szybko osiągając wysokość ok. 2,0 m. Charakteryzuje się niskimi wymaganiami glebowymi (V i VI klasa ziemi), odpornością na niskie temperatury i tolerancją na wysokie zasolenie gleby. Łatwo adaptuje się do skrajnych warunków siedliskowych, dobrze plonuje zarówno w warunkach suszy, jak też dużej wilgotności. Uprawa spartiny zalecana jest na terenach podmokłych i obszarach rekultywowanych, stosuje się ją również do umacniania wałów i grobli. Gatunek może być z powodzeniem wykorzystany na plantacjach energetycznych w Polsce; zbiory biomasy dochodzą do 20 t/ha.

Opublikowano